Een persoonlijke favoriet, de Rotel RA-1412 geïntegreerde versterker. Geproduceerd tussen 1976 en 1978 in Japan. Het uiterlijk gekenmerkt door de aansluitingen die aan de zijkanten gepositioneerd zijn, de “rack-mount” look en de regelbare microfoon aansluiting (karaoke anyone?). Een zware jongen die met alles kracht en controle uitstraalt. De output sectie is als twee separate monoblokken uitgevoerd, de tone controls zijn geschakelde weerstandsnetwerken i.p.v. koolstof potmeters, de volumeregelaar klikt met souplesse, de phono stage geeft je opties voor de impedantie en het signaal niveau, et cetera. Ik kan nog wel even doorgaan over dit apparaat, maar lang verhaal kort, ik ben fan.
De initiële klacht was een ‘kraak’ in het geluid en niveauverschil in het rechter- t.o.v. het linker kanaal. Na inspectie bleken de eindtrappen volledig origineel. Dat is mooi om te zien, maar betekende ook dat deze nog vol zaten met koolstofweerstanden. Deze zijn berucht om hun enorme variëteit in weerstandswaarden. Zeker na jaren dienst is een afwijking van 20% of meer niet gek. Na overleg zijn daarom alle(!) koolstofweerstanden vervangen door 1% metaalfilm weerstanden. Uit voorzorg ook direct alle elektrolytische condensatoren vervangen. De koppelcondensator tussen voor- en eindtrap betreft ook een elco, zoals vaak in die tijd vanwege het formaat van folie-condensatoren van gelijke capaciteit. Tegenwoordig is dat geen factor meer, dus vervangen door een mooie polypropyleen variant.
Het vervormde geluid kwam echter uit de voortrap. Daar bleek een keramische condensator op de positieve spanningsrail stroom te lekken. Dit treft de bias en en andere stelpunten van de voor- en achtergelegen stadia met de storing tot gevolg. Na het vervangen van deze- plus nog enkele elektrolytische condensatoren straalt deze Rotel RA-1412 weer in al zijn glorie.
