Voor mij een eerste keer dat een klant met een dergelijk apparaat aankomt met de vraag of ik deze kan reviseren. De Hohner Pianet N (v2). In feite een elektrische piano uit de jaren 60, waarbij metalen tongetjes in trilling worden gebracht. Die trilling wordt elektrisch opgepikt en versterkt. Fantastisch om aan zo’n stukje muziekgeschiedenis te mogen werken. Gebruikt in o.a. I Am The Walrus van The Beatles.
De condensatoren op de versterker / tremolo PCB zijn bij de revisie allemaal vervangen. Natuurlijk door axiale types in hetzelfde fysieke formaat om het er ‘origineel’ uit te laten zien. Daarnaast zijn ook de foliecondensatoren vervangen, waren enkele koolweerstanden flink verlopen in waarde en was de diode in het hoogspanningsgedeelte defect. Deze laatste is een bekend probleem, aangezien de originele diode een flinke interne weerstand heeft en daardoor flink warm loopt. Na het vervangen van de componenten (de transistoren bleken nog goed!) gaf de Pianet weer netjes geluid.
Buiten de revisie van de elektronica had de klant ook enkele functionele wensen. De spanningsaansluiting was al vervangen door een C14 chassisdeel, maar is nu veilig afgemonteerd. Ook is er een zekering in de 230V lijn gezet. een quirk van de Pianet N is dat er een voetpedaal aangesloten móét zijn om geluid te produceren. Dit pedaal maakt namelijk onlosmakelijk deel uit van het signaalpad. Om dit te omzeilen is de 230V uitgang (onveilig!) verwijdert en is de vrijgekomen plek benut om een volume regelaar en een 6,35mm jack uitgang te plaatsen middels een 3D geprinte houder. Deze werken nu parallel aan de nog aanwezige originele aansluitingen. Een mooie klus.
