Met de jaren ’80 in zicht brachten deze Japanse audio-helden de Luxman L-3 op de markt. Kenmerkend is de tone regeling met bas en treble apart voor elk kanaal. Óók kenmerkend zijn de aansluitingen op de onderzijde. Niet heel praktisch, vind ik zelf.
Deze Luxman kwam binnen met de klacht dat hij wel aan gaat (lampje brandt), maar er komt geen geluid uit. De gesprongen zekeringen in de spanningsrails van de eindversterker vielen direct op. Na het vervangen hiervan lieten de speaker-uitgangen een DC voltage van 34 volt zien! Dodelijk voor speakers als iets als een zekering niet bijtijds ingrijpt. Meestal is dit een teken voor defecte eindtransistoren, maar in dit geval waren deze in orde.
Het differentiaal transistor paar aan het begin van de eindversterker wordt gevoed door een eenvoudig circuit bestaande uit een zener diode, filter elco en een weerstand die de de stroom bepaalt voor de zener. Deze laatste was defect waardoor het differentiaal paar geen spanning meer kreeg. Hierdoor kon het zijn werk niet doen en stuurde de eindtransistoren vol open. De Luxman L-3 heeft hier, naast de zekeringen, geen bescherming voor. Het toevállige was dat deze weerstand in zowel het linker- als rechterkanaal defect was. Design flaw? Deze 0,5 watt weerstand moet zo’n 0,3 watt verstoken. Dat lijkt in orde, maar hij zit direct op de PCB, tussen een wame zener diode en condensator ingeklemd. Hij kan dus zijn warmte niet voldoende kwijt. Daarom is er voor een 2 watt weerstand gekozen die verhoogd van de PCB gemonteerd is.
Na vervanging van de weerstanden daalde de spanning op de speaker-uitgangen tot enkele tientallen millivolts. Het linkerkanaal was echter niet tot 0 volt terug te regelen. Als uitsmijter bleek nog één transistor van het differentiaalpaar stroom te lekken. Direct deze, plus zijn metgezel, én die in het andere kanaal vervangen voor moderne low noise equivalenten.
